حریمشخصی از دست رفته در دنياى مجازى
حریم شخصی مسئلهاى هزار چهره است؛ چون مارى هفت سر كه هر سرش را قطع
ميكنيد دو سر به جايش مىرويد.
"دستورالعمل اتحاديه اروپا درباره حفاظت اطلاعات" تقريباً حریم شخصی اطلاعاتى(informational privacy) را به حد يكى از حقوق اساسى بشر رسانده است، چرا كه دولتهاى عضو را متعهد میکند که از "حقوق و آزادىهاى بنيادى اشخاص طبيعى و به خصوص حق آنها در حفظ حریم شخصی (Privacy) در رابطه با پردازش اطلاعات شخصى" محافظت كنند (ماده اول دستورالعمل)
با اين حال در اين روزها "برادر بزرگ" به يمن موتور جستجوى اينترنتى شما، گوگل، سر ديگرى پيدا كرده است.
امروز هر كسى مىتواند اطلاعات مربوط به هر كس ديگرى را بر روى گوگل جستجو کند. هر چه اين موتور جستجو قوىتر شود، هر چه به طور گستردهتر و عميقترى در شبكه كاوش كند، به وسيلهاى مفيدتر و پرطرفدارتر بدل مىشود.
بسيارى اين اوج گيرى ديالكتيكى را امتيازى ناشى از ماهرتر شدن موتور جستجو مىشمرند. مشكل اين است كه هر جزيى از اطلاعات درباره شما كه در شبكه باقى مىماند، دير يا زود ممكن است در معرض جستجو با گوگل قرار گيرد. حقيقت آن است كه ما در سپهر اطلاعاتى شفافى زندگى میکنيم و تجاهل يا بيزارى ما نسبت به آن تفاوتى ايجاد نمىكند. اما ما به دنبال اين سر آن مار هفت سر نيستيم.